badania.net

Szybko dostrzegasz kto w twoim otoczeniu z kim romansuje? Jak wynika z badań profesora Franka Bernieri z Oregon State University dostrzeżenie flirtu między dwojgiem osób, przychodzi z bardzo dużym trudem osobom, które same są zakochane!

– Ludzie w szczęśliwych związkach partnerskich, żywią głębokie przekonanie, że jako specjaliści w dziedzinie, potrafią w mig wyłapać inne zakochane osoby. Z moich badań wynika jednak, że bez wyjątku, są w tym zakresie najmniej skuteczni – wyjaśnia profesor Bernieri.

Czytaj dalej »

Wykład sceptyka Micheala Shermera.

Angielscy psycholodzy ostrzegają: pisanie pamiętnika może być niezdrowe – donosi magazyn New Scientist. Elaine Duncan i David Sheffield twierdzą, że osoby regularnie zapisujący wydarzenia w swoim życiu, cierpią na bóle głowy, bezsenność, problemy z trawieniem i towarzyszy im poczucie społecznego niedopasowania.

Wiele serii badań dokumentuje zbawienny wpływ pisania o swoich emocjach na radzenie sobie z trudnymi wydarzeniami i stresem. Regularne zapisywanie własnych myśli jest postrzegane jako forma autoterapii, wyrzucania z siebie niechcianych emocji. Tymczasem najnowsze badania brytyjskich psychologów poddają to pod wątpliwość.

– Zakładaliśmy, że piszący pamiętniki będą najzdrowsi z naszych badanych, a okazali się najbardziej chorzy – mówi Elaine Duncan z Uniwersytetu Caledonian w Glasgow. “Naszym zdaniem, mieliby się dużo lepiej, gdyby w ogóle nie pisali” – dodaje.

Badanie przeprowadzone wraz z Davidem Sheffieldem z Uniwersytetu w Staffordshire przedstawione zostało na spotkaniu Brytyjskiego Towarzystwa Psychologicznego w Edynburgu. Para badaczy porównywała wyniki w kwestionariuszu zdrowia fizycznego i psychicznego 94 studentów piszących pamiętniki regularnie z 41 osobami, które pamiętnika nie prowadziły.

– Nasze badanie jest pierwszym, które zawiera dane na temat osób, które zapisują wydarzenia w swoim życiu z własnej woli – twierdzą naukowcy. – W większości innych badań ochotnicy proszeni są o pisanie o wydarzeniach traumatycznych w sposób systematyczny.

Statystycznie rzecz biorąc, piszący pamiętniki mają dużo więcej problemów zdrowotnych od powstrzymujących się od zapisywania swoich myśli. – Najgorsze wyniki uzyskały te osoby, które poruszały w swoich zapiskach tematy traumatyczne – tłumaczy doktor Duncan. Duncan spekuluje, że pamiętnikarze ruminują – tzn. zbyt długo rozpamiętują traumatyczne zdarzenia i zamiast wyładować swoje emocje za jednym razem, robią to często i przeżywają swoje porażki w kółko.

Szybko jednak pojawiły się sceptyczne komentarze dotyczące ustaleń brytyjskich badaczy. Naukowcy nie kontrolowali bowiem tematyki prowadzonych w pamiętniku wpisów oraz liczby i znaku zapisywanych tam emocji. Nie da się również jednoznacznie stwierdzić kierunku zaobserwowanej zależności: czy osoby mające problemy ze zdrowiem rozpoczynały pisać pamiętnik, czy to pamiętnik pogorszył ich zdrowie.

Michał Parzuchowski
Pierwsze słowo do dziennika, drugie słowo…. BŁĄD! Najnowsze badania sugerują, że powszechne przekonanie, zgodnie z którym nie powinno poprawiać się raz udzielonych odpowiedzi w teście wyboru, jest błędne.

Wyobraź sobie, że wypełniasz test wyboru. Pierwsze pytanie daje cztery możliwości odpowiedzi: A, B, C i D. Instynktownie zaznaczasz odpowiedź D. Pod koniec testu nachodzą Cię jednak wątpliwości. Zastanawiasz się, czy prawidłową odpowiedzią nie jest przypadkiem A. Co teraz? Pozostać przy pierwszym wrażeniu czy uwzględnić wątpliwości i zaznaczyć odpowiedź, która po głębszym przemyśleniu wydaje się prawdopodobna? Mądrość ludowa mówi o trafności pierwszych odczuć (“Pierwsze słowo do dziennika…”), a i wykładowcy zachęcają do tego rodzaju taktyki. twierdzą bowiem, że często studenci zmieniają odpowiedź dobrą na złą.

Dziś większość egzaminów ma formę testów, często są to testy wyboru. Podczas ich wypełniania pojawiają się wątpliwości. Co robią? Zmienią pierwszą odpowiedź czy nie? Takie katusze przeżywają studenci podczas większości egzaminów. Badania amerykańskich naukowców mają więc znaczenie praktyczne.

Ich wyniki wskazują wyraźnie, że druga myśl jest lepsza. Doktor Justin Kruger, współautor badań, powiedział: – Przeanalizowaliśmy karty testowe ponad półtora tysiąca studentów podchodzacych do egzaminu z podstaw psychologii. Sprawdzaliśmy odpowiedzi, przy których studenci wahali się i wytarli gumką odpowiedź pierwszą. okazało się, że najczęściej zyskali dzięki temu dodatkowy punkt, bo zmienili rozwiązanie błędne na poprawność.

“Ludzie nie poprawiają raz udzielonej odpowiedzi z obawy przed żalem, gdyby zmienili odpowiedź na błędną”

Doktor Justin Kruger z University of Illinois, Derrick Wirtz i Dale Miller udowadniają, że ludzie nie poprawiają raz udzielonej odpowiedzi, bo obawiają się żalu, jaki czuliby, gdyby zmienili ją na gorszę. Tego rodzaju myślenie (kontrfaktyczne) powoduje, że trzymamy się pierwszych odpowiedzi i skłonni jesteśmy twierdzić, że jest to skuteczna strategia rozwiązywania testów.
Jedno z badań ujawniło na przykład, że pytania, w których studenci zmienili odpowiedź z poprawnej na błędną, zapamiętali lepiej niż te, w których nic nie poprawiali lub zmienili odpowiedź błędną na poprawną. “Niestety świadomość tego błędu nie wpływa na zmianę strategii podczas wypełniania testu. Nadal kierujemy się pierwszę odpowiedzią” – tak badacze kończą swój raport opublikowany w “Journal of Personality and Social Psychology”.

Badania naukowe wskazują, że ludzka twarz jest bardzo często doświadczanym bodźcem społecznym. Ponadto zdolność do jej identyfikacji ujawnia się u człowieka bardzo wcześniej – już trzymiesięczne dzieci potrafią identyfikować ludzką twarz (Bank, Salapatek, 1983; za: Vasta i in., 1995).

Z ewolucyjnego punktu widzenia zdolność odróżniania twarzy matki od innych pozwala na rozróżnienie zagrożenia od bezpieczeństwa gwarantowanego przez matkę (Dolata, 2001). Obok dowodów płynących z psychologii rozwojowej są jeszcze dane związane z działaniem pamięci. Dolata (2001) pokazuje, że ludzie bardzo dobrze pamiętają twarze poznanych osób. Jeśli kontakt z daną osobą nie był utrzymywany przez 40 lat, to szansa rozpoznania jej twarzy wśród obcych wizerunków jest jak siedem do dziesięciu. Stosunek ten zmienia się, gdy bada się o odstęp trzydziestoletni – wtedy w dziewięciu na dziesięć przypadków nie mylimy się i wskazujemy znaną twarz.

Czytaj dalej »

Kupowanie zabawki tarzającemu się po ziemi ze złości dziecku, możemy uznać za przejaw rodzicielskiej porażki lub za opłatę na poczet chwili wytchnienia. Jak donoszę badacze, podobne problemy dotykają również innych osobników z rodziny naczelnych.

Jak donosi magazyn Science, szczodrość może być zachowaniem egoistycznym. – Dzielenie się jedzeniem z innymi nie polega na oczekiwaniu na podobną wzajemność w przyszłości. - mówi doktor Jeffrey Stevens z Uniwersytetu w Minnesocie. - Chodzi tylko o wykupienie chwili spokoju – przekonuje naukowiec. małpy dzielące się jedzeniem, chcą jedynie uniknąć nagabywania przez żebrzącego kompana.

Badacz dostarczał umieszczonym w klatce małpom owocowych posiłków. W sąsiedniej klatce zamykał głodnego reprezentanta tego samego gatunku i obserwował zachowania obu zwierząt. małpy bardzo rzadko podawały pokarm przez kraty głodnemu koledze, ale jeśli usunięto dzielące ich pręty i wygłodniały osobnik miał szansą prosię, ukraść lub walczyć o jedzenie, bogatszy osobnik najczęściej dzielił się otrzymaną porcją.

Stevens zaobserwował też, że głodne małpy mocniej nagabywały sąsiada jeśli pokarm był podany w małych porcjach. – Uliczni żebracy również proszę tylko o drobne, zakładając, że zasoby przechodniów są dużo większe – tłumaczy badacz.