Comments on: Gdybym był wojownikiem…

By: badania.net » Gra Lemmings zmniejsza agresję

badania.net » Gra Lemmings zmniejsza agresję — Wed, 28 Jul 2010 04:29:44 +0000

[...] Negatywnego wpływu agresywnych gier komputerowych na zachowanie i myśli nie sposób podważyć. Setki badań wykazały, że agresja płynąca z monitora zwiększa agresywne myśli , wrogość, a także pobudzenie. Co gorsza zmniejsza chęć udzielenia pomocy. O badaniach na temat agresji w grach komputeriwych pisaliśmy w artykułach Wirtualna przemoc oraz Gdybym był wojownikiem. [...]

Dobrze mówi? 0 0

By: badania.net | Wirtualna przemoc

badania.net | Wirtualna przemoc — Tue, 12 Jan 2010 13:36:08 +0000

[...] świata, stajemy się bardziej agresywni. O jednym z takich badań pisaliśmy wcześniej “Gdybym był wojownikiem….”. Jednak od pewnego czasu, gry oferują nam możliwość stworzeni postaci na własne podobieństwo, [...]

Dobrze mówi? 0 0

By: uncle Ted

uncle Ted — Sun, 27 Dec 2009 12:59:44 +0000

Przecież można grać w tekstowe jRPG (Final Fantasy, Suikoden, Vagrant Story) jak i Tetris’a, Pang’a, Pong’a, Pac-Man’a lub Bust-A-Move! Czy piłki nożne typu PES. Fifa albo Sensible Soccer!

Dobrze mówi? 0 0

By: Krisznak

Krisznak — Sun, 08 Nov 2009 17:42:46 +0000

Z własnych obserwacji widzę, że ludzie grający dużo w gry komputerowe, są pusto pewni siebie, agresywni, a gdy poświęcają takiej grze cały swój czas- stają się psychopotami,bo w końcu warrior na 80 levelu ubijający smoka to jest dopiero gość.

Dobrze mówi? 0 0

By: Rafał

Rafał — Wed, 03 Jun 2009 09:56:59 +0000

Wygląda jak kolejny z kategorii etycznie wątpliwych eksperymentów psychologicznych… Trochę mi wykonaniem (ale tylko trochę, żeby nie było niedomówień!) przypomina eksperyment Stanleya Milgrama:

http://pl.wikipedia.org/wiki/Eksperyment_Milgrama

Dobrze mówi? 0 0

By: Michał Parzuchowski

Michał Parzuchowski — Sun, 04 Jan 2009 10:56:16 +0000

Staszku: bardzo sensowne uwagi – gratuluje krytycznego odbioru tego opracowania.

Dobrze mówi? 0 0

By: Staszek

Staszek — Thu, 18 Dec 2008 11:26:49 +0000

Nie podoba mi się ten wpis. Widzę nastąpujące wady:

1. Nie ma tu ani słowa o starym problemie badań korelacyjnych: jaki jest kierunek zależności? Czy to niektóre gry wzmagają agresję, czy też to ludzie agresywni wybierają niektóre gry? Akurat w wypadku tego badania odpowiedź wydaje się prosta, ale w szerszej rzeczywistości społecznej wcale nie jest to takie pewne (przynajmniej na podstawie jednego eksperymentu).

2. Jeśli nie dostrzegamy problemu z pkt 1., to wniosek “oglądanie przemocy zwiększa agresję u ludzi” jest nieuprawniony, niedostatecznie przemyślany.

3. “Jednak uczestnictwo w brutalnych grach, przy jednoczesnym wdawaniu się w rolę postaci komputerowej, znacząco pogłębia ten wpływ” — taki wniosek wymagałby porównania wyników badań “nad grami” z wynikami badań “nad filmami”.

4. “Bycie wojownikiem wydaje się być nobilitujące, ale taki model może przynieść tylko negatywne konsekwencje w życiu codziennym” — a to już duuuża generalizacja. Co z baśniami o walce ze złem? Czy “Władca Pierścieni” faktycznie wywiera demoralizujący wpływ na młodzież? A “Opowieści z Narnii”? Dodam, że w wypadku “WP” mamy do czynienia i z książką, i z filmem, i z grami (grami komputerowymi, klasycznymi grami fabularnymi), więc ten “supersystem” (termin Marshy Kinder, obejmujący splot produktów występujących w wielu mediach) obejmuje bardzo różne rodzaje środków przekazu (czyli kwalifikuje się jako przykład do dyskusji i o filmach, i o grach jednocześnie).

Dobrze mówi? 0 0

By: Michał Parzuchowski

Michał Parzuchowski — Tue, 05 Feb 2008 09:20:08 +0000

Konijn, E. A., Nije Bijvank, M., & Bushman, B. J. (2007). I wish I were a warrior: The role of wishful identification in effects of violent video games on aggression in adolescent boys. Developmental Psychology, 43, 1038-1044.

Dobrze mówi? 0 0

By: Wacław

Wacław — Thu, 31 Jan 2008 16:11:36 +0000

Witam, mam pytanie, gdzie można znaleźć coś więcej na temat tych badań? Jakieś źródła? pozdrawiam

Dobrze mówi? 0 0

By: Grzegorz Kosiński

Grzegorz Kosiński — Mon, 19 Nov 2007 14:32:12 +0000

Zgodnie z procedurą badawczą badani przenosili swoją agresją z gier na sytuację pojedynku z rzeczywistym przeciwnikiem. Miarą tej agresji był poziom dźwięku aplikowany przegranemu. Badani zdawali sobie sprawę, że mogę uszkodzić słuch badanego, bo byli o tym informowani. Co do kontroli agresji, to eksperymentatorzy pytali uczestników dlaczego takim mocnym strumieniem dźwięku karzą przeciwnika. Ci odpowiadali – cytuję “on na to zasłużył”.

Dobrze mówi? 0 0

By: Jcek Buczny

Jcek Buczny — Thu, 08 Nov 2007 13:02:55 +0000

W jaki sposób wyjaśnić uzyskane rezultaty? Czy efekt ten mógłby utrzymać się dłuższej, np. na kilka dni po manipulacji? Czy pobudzona agresja (standard reakcji?) mogłaby uruchamiać się w innych sytuacjach? Czy badani mieli świadomość bycia agresywanymi i czy podejmowali próby kontroli tego zachowania?

Zastanawiam się nad wynikami tych badań – stąd te pytania. Zakładałbym, że w tej sytuacji mediatorem efektu jest częstość grania – a ogólnie standard regulacji zachowania w grach. Można założyć, że badani byli przyzwyczajeni do brutalnego grania na codzień bez rzeczywistych konsekwencji (uszczerbku na zdrowiu graczy). W badaniu nie mieli też okazji, aby przekonać się, że działali na szkodę – nie mieli zatem okazji, by podjąć się kontroli swoich zachowań w obliczu nadmiernej stymulacji obrazami przemocy.

Dobrze mówi? 0 0