Psychologia

Jak wykryć ambiwalencję?

(C) www.flickr.com by Digitalnative
Autor: Anna Marzec

Wyniki badań opublikowanych na łamach Psychological Science sugerują, że przestawianie ciężaru ciała z nogi na nogę powiązane jest z postawami ambiwalentnymi. Co ciekawe, tego rodzaju ruch ciała może nasilać trudności z podjęciem decyzji.

Wyobraź sobie, że wahasz się w podjęciu ważnej decyzji. Znasz wszystkie argumenty za i przeciw, lecz Twoja postawa jest ambiwalentna. Teraz zamknij oczy i daj się ponieść ruchom swojego ciała. Prawdopodobnie w symboliczny sposób ruchy Twojej jednej ręki będą ważyły argumenty za, a drugiej przeciw. Możliwe, że będziesz też przechylał głowę raz w jedną, raz w drugą stronę. Zespół psychologów z Erasmus University i Utrecht University pod przewodnictwem dr Iris Schneider z VU University of Amsterdam postanowił odpowiedzieć na pytanie, czy ambiwalentne postawy znajdują swoje odzwierciedlenie w ruchach naszego ciała. Badacze próbowali również sprawdzić czy taka zależność może mieć również odwrotny charakter – czy ruchy naszego ciała z jednej strony na drugą wzmacniają poczucie ambiwalencji. W celu znalezienia odpowiedzi na te pytania badacze wykonali dwa ciekawe eksperymenty.

(C) www.flicr.com by Joachim S. Muller

W pierwszym z nich naukowcy założyli, że ludzie doświadczający ambiwalentnych uczuć będą częściej przenosić ciężar ciała z jednej strony na drugą (wahanie wyrażone ciałem), niż osoby o neutralnym nastawieniu. Posługując się przygotowanym na potrzeby badania artykułem prasowym dotyczącym propozycji zniesienia płac minimalnych dla młodych dorosłych, przebadano 61 studentów losowo przydzielonych do grupy ambiwalentnej i neutralnej. Studenci zostali poinformowani, że biorą udział w badaniu dotyczącym umiejętności czytania ze zrozumieniem. W ambiwalentnej wersji tego artykułu, zostały omówione za i przeciw propozycji. W drugiej wersji artykułu (nie mającej wywołać ambiwalentnych odczuć), zostały omówione jedynie pozytywy proponowanego rozwiązania. Co ciekawe, natężenie ruchów horyzontalnych u badanych (z boku na bok) mierzone było przy użyciu Wii Balance Board (WBB). Dodatkowo po przeczytaniu artykułu, w celu sprawdzenia poziomu doświadczanej ambiwalencji, studenci odpowiadali na trzy skale pytań dotyczących sprzeczności doświadczanych uczuć, niezdecydowania oraz mieszanych odczuć związanych z poruszanym tematem. Zgodnie z przewidywaniami badaczy, studenci którzy czytali ambiwalentną wersję artykułu prasowego częściej poruszali się z jednej strony na drugą, niż osoby które zapoznały się z jego neutralną wersją. Dodatkowo poziom doświadczanej ambiwalencji pozytywnie korelował z natężeniem ruchów osób badanych na boki.

Osoby czytające neutralny artykuł, swoją postawą ciała dosłownie zajmowały określone stanowisko, podczas gdy osoby doświadczające sprzecznych uczuć dosłownie się wahały.

W drugim badaniu, psychologowie założyli, że wychylanie się na boki zwiększy u badanych odczucia ambiwalencji. W celu weryfikacji swojej hipotezy, podzielili studentów (74 osoby) na 3 grupy. W pierwszej grupie badani wykonywali ruch przenoszenia ciężaru z nogi na nogę, w drugiej mieli za zadanie poruszać się w płaszczyźnie góra-dół, natomiast w trzeciej grupie nie wykonywali żadnych poleceń ruchowych. W celu wywołania stanu ambiwalencji, osoby badane zostały poproszone o zastanowienie się nad tematem wywołującym u nich ambiwalentne uczucia oraz zapisanie swoich przemyśleń związanych z nim. Osoby badane, tak jak w przypadku studentów z pierwszego badania, wypełniały analogiczne trzy skale natężenia ambiwalentnych uczuć. Wyniki uzyskane przez badaczy nie pozostawiają wątpliwości – osoby wykonujące ruchy w kierunku poziomym przejawiają znacznie silniejsze postawy ambiwalentne, niż badani przydzieleni do grupy wykonującej ruch góra-dół lub osoby nie wykonujących poleceń ruchowych.

Wnioski płynący z obu badań przekonują, że odczuwanie ambiwalencji jest nierozerwalnie powiązane ze specyficznym ruchem kiwania się naszego ciała. Równocześnie z pozoru neutralny i niezamierzony ruch wahania się może wpłynąć na wzmocnienie niezdecydowania. Jak podkreślają badacze, przeprowadzone przez nich badanie potwierdza zależność ruchów poziomych ciała z doświadczaniem ambiwalencji, jednak nie wyjaśnia przyczyn tego zjawiska.

Ruchy ciała towarzyszące ambiwalencji mogą też ułatwiać rozwiązanie ambiwalentnej kwestii – gdy chcesz szybciej podjąć decyzję to mimo wahań łatwiej Ci będzie ją podjąć jeśli twardo staniesz na obu nogach.

Więcej informacji:
Schneider, I.K., Eerland, A., van Harreveld, F., Rotteveel, M., van der Pligt, J., van der Stoep, N., & Zwaan, R.A. (in press). One way and the other: The bi-directional relationship between ambivalence and body movement. Psychological Science, doi:10.1177/0956797612457393
Zdjęcie (C) www.flickr.com by Digitalnative i (C) www.flickr.com by Joachim S. Muller

[button size=small style=square color=gray align=none url=http://irisschneider.nl/wp-content/uploads/2012/05/SchneiderEtAlAmbivalencePS.pdf]PEŁNY TEKST ARTYKUŁU[/button]
Print Friendly

O autorze

Anna Marzec

Anna Marzec studentka 4 roku psychologii w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. Jej zainteresowania naukowe to psychologia społeczna, optymalnego działania, a także bliskich związków. Poza psychologią interesuje się architekturą wnętrz. W wolnych chwilach pisze teksty.

  • fairy

    „wyhylanie sie na boki” —> wychylanie to nie wahanie, pisze się przez „ch”

    • mparzuchowski

      Ups. Przepraszamy i dziękujemy za zwrócenie uwagi – poprawione!

  • kessie

    Ja bym się czepiała tego, że wersja pozytywna to nie jest wersja neutralna… Trzeba by było też wprowadzić wersję „negatywną” jako trzecią grupę.
    A że za ruchem czy postawą ciała idzie myśl – wiadomo, badanie z ołówkiem trzymanym w zębach vs. w wargach to chyba na I roku psychologii się omawiało :)

  • Maciej

    „W drugiej wersji artykułu (nie mającej wywołać ambiwalentnych odczuć),
    zostały omówione jedynie pozytywy proponowanego rozwiązania.” – to w żadnym wypadku nie był NEUTRALNY tekst tylko JEDNOSTRONNY!