Doktor psychologii, absolwent Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Sopocie. Jego zainteresowania naukowe skupiają się wokół psychologii moralności, wpływu języka na poznanie i emocje oraz agresji. W wolnym czasie fan serii PES, magazynu Polityka, kolarstwa górskiego oraz pokera w wersji Texas Hold'em.
David Harvey jest profesorem Departamentu Antropologii Uniwersytetu Nowojorskiego, geografem oraz zwolennikiem teorii społecznych. Jego prace cytowane są tak często, że znalazł się w pierwszej dwudziestce najczęściej cytowanych autorów nauk humanistycznych. Jako zwolennik przywrócenia klas społecznych oraz metod marksistowskich Harvey krytykuje globalny kapitalizm oraz jego neoliberalną formę. W wykładzie oprawionym niesamowitą animacją studia RSA Animate Harvey sugeruje, aby spojrzeć na kapitalizm krytycznym okiem i stworzyć nowy społeczny porządek. Może dzięki temu powstanie system, który rzeczywiście będzie odpowiedzialny, sprawiedliwy i ludzki. Oceńcie sami.
W 2004 roku amerykański przemysł podręczników samopomocy psychologicznej wygenerował dochód rzędu 9 miliardów dolarów (Menchola, Arkowitz, & Burke, 2007). Oznacza to, że zapotrzebowanie na ogólnie dostępną oraz tanią pomoc psychologiczną jest ogromne. Profesor Gerald Haeffel z Uniwersytetu w Notre Dame postanowił sprawdzić skuteczność ćwiczeń zawartych w podręcznikach, uczących sposobów radzenia sobie z depresją.
Terapia poznawczo-behawioralna uznawana jest za jedną z najskuteczniejszych w przypadku depresji. Nie dziwi więc fakt, że najpopularniejszym podręcznikiem samopomocy za Oceanem jest Terapia poznawczo – behawioralna dla głupków (ang. CBT for Dummies). Jej założenia są bardzo trafne, ponieważ według tego podejścia tendencje do wpadania w depresję, przejawiają osoby, które często negatywnie oceniają stresujące wydarzenia życiowe.
Wiele złych słów padło pod adresem gier komputerowych. Oskarżano je o postępującą demoralizację młodzieży, pogarszanie kontaktu rodziców z dziećmi, a przede wszystkim wszechobecną agresje. W pewnym momencie za całe zło na świecie obwiniano gry komputerowe. Znalazł się jednak naukowiec, który udowodnił, że kontakt z wirtualnym światem, może przynosić społeczne korzyści.
Negatywnego wpływu agresywnych gier komputerowych na zachowanie i myśli nie sposób podważyć. Setki badań wykazały, że agresja płynąca z monitora zwiększa agresywne myśli , wrogość, a także pobudzenie. Co gorsza zmniejsza chęć udzielenia pomocy.
To nie przypadek, że rekordy popularności biją poradniki o znaczących tytułach ‘Jak poderwać dziewczynę w 5 minut?’ lub ‘Sztuka uwodzenia w tydzień’. Co ciekawe, zamiast lekturze panowie powinni raczej oddawać się uważnemu studiowaniu wyglądu pań. Droga do podrywu jest bowiem oparta na odwiecznym prawie natury - ewolucji.
Profesor Nicolas Gueguen postanowił sprawdzić jak cykl miesiączkowy, a dokładnie jego płodna faza, wpływa na konkretne zachowanie kobiet. Nie byle jakie zachowanie, ponieważ związane z podatnością pań na męskie zaloty. Cykl menstruacyjny jest dla każdej kobiety czymś całkowicie naturalnym, jednak dla naukowców to źródło niekończących się pytań. Powtarzające się w każdym miesiącu zmiany w organizmie wpływają na zachowanie kobiet, których ciało przygotowuję się do ewentualnego zapłodnienia. Właśnie dlatego faza płodna cyklu wzbudza największe zainteresowanie badaczy.
Wszystko zaczęło się od historii Kitty Genoves, która w 1964 roku została brutalnie zamorodowana nieopodal swojego mieszkania. Rozgłosu całej sprawie, nadał fakt nieudzielenia pomocy przez sąsiadów Kitty. Dwa tygodnie później w The New York Times ukazał się artykuł opisujący morderstwo. Zainspirował on dwóch psychologów społecznych do przeprowadzenia badań, dzięki którym odkryto fenomen nazwany efektem widza(ang. bystander effect).
Bibb Latane i John Darley, bo o nich mowa, uważali, że to duża ilość obserwatorów, a nie stres i strach sąsiadów, doprowadziła do tragedii, której można było uniknąć. Dzisiaj po ponad 45 latach od tamtego wydarzenia, prawie każdy wie na czym polega efekt rozproszonej odpowiedzialności (ang. diffusion of responsibility). Jednak niewiele osób zdaje sobie sprawę jak seria pomysłowych eksperymentów Latana i Darleya oraz odkryty przez nich efekt widza, pozwolił nam zrozumieć ludzką naturę udzielania pomocy.
Niebywały sukces tekstu “Test pianki” przewiduje sukces życiowy zachęcił naszą redakcje do przeszukania nieogranicznonych zasobów Internetu. Tym co interesowało czytelników najbardziej, to sposób w jaki zachowałby się dorosłe osoby w obliczu przepysznej pianki. Dzięki serwisowi YouTube prezentujemy gotową odpowiedź, przedstawiając “test pianki” w wersji dla dorosłych.
Jeśli myślicie, że osoby dorosłe powinny zachować się inaczej niż dzieci, ten film rozwieje Wasze wątpliwości:
Wielu z naszych czytelników to studenci, którzy nie bez powodu zastanawiali się, w jaki sposób zareagowałby przeciętny studenciak w obliczu testu ostatecznego: jedno piwo teraz albo dwa później. Na to pytanie odpowiedź znajdziecie w drugim filmie:
Już 600 osób każdego dnia na Facebook’u otrzymuje najświeższe i najciekawsze informację ze świata nauki. Zawsze rzetelne, sprawdzone i oparte na wiarygodnych źródłach. Cieszymy się, że z dnia na dzień co raz więcej osób “chce wiedzieć więcej” i nie boi się tego otwarcie wyrażać. Tym samym zachęcamy do aktywnego komentowania, zadawania pytań i co najważniejsze zgłaszania sugesti na temat działania serwisu.
Od miesiąca korzystamy ze programu Google Analytics, dlatego chcieliśmy podzielić się z Wami kilkoma statystycznymi informacjami na temat strony.
W ciągu dnia dotykamy wielu przedmiotów, jednak rzadko zastanawiamy się nad ich masą, powierzchnią lub elastycznością. Tym samym nie przyszłoby nam do głowy, że uczucia jakich doznajmy w kontakcie z nimi, mogą wpływać na nasze oceny i decyzję. Pomyśleli o tym Joshua Ackerman, Christphoer Nocera oraz John Bargh którzy wykazali, że właściwości dotykanych przedmiotów wpływają na ludzkie zachowanie.
Patrząc na swoje dłonie, łatwo odnieść wrażenie, że wiele im zawdzięczamy. To dzięki rękom od wczesnych lat dzieciństwa zdobywaliśmy informacje na temat otaczającego nas środowiska, manipulując wszystkim co znalazło się w ich zasięgu. Właśnie dlatego dotyk możemy podzielić na aktywny – użycie przedmiotu rękami oraz pasywny, kiedy przedmiot używany jest na rękach.
Wyobraź sobie zawody, na których pośród 10 osób zajmujesz 5. lub 6. miejsce. Jak ocenisz swój występ: jako przeciętny, dobry, a może średni? Załóżmy teraz, że zmodyfikowano formułę zawodów i podzielono uczestników według wyników na dwie 5 osobowe grupy. Badania Marka Alicke i jego współpracowników pokazują, że tego typu podział diametralnie zmienia sposób, w jaki oceniamy swoje umiejętności.
5 miejsce da Ci ostatnią pozycję w pierwszej, a tym samym lepszej grupie. Jednak 6 miejsce uplasuje Cię na pozycji lidera, drugiej i niestety gorszej grupy. Zasadnicze pytanie brzmi: w której z nich ocenisz swoje umiejętności jako lepsze i wyższe od przeciętnej?
Zapraszamy do obejrzenia kolejnego wykładu z serii RSA Animate. Tym razem Jeremy Rifkin, amerykański ekonomista, politololog oraz publicysta, opowiada o sposobie w jaki ewoluowała empatia. Przytaczając szereg najnowszych odkryć naukowych, Rifkin podkreśla wpływ empatii na rozwój człowieka oraz społeczeństwa w którym żyje. Oczywiście i tym razem każde zdanie zostało oprawione zabawnymi rysunkami twórców RSA Animate, dzięki którym wykład zmienia się w interesujące widowisko.
