Michał Parzuchowski

Wypełnij krótką ankietę i wygraj książkę!

Jesteś mężczyzną? Masz 5 minut wolnego czasu? Weź udział w krótkim badaniu psychologicznym i możesz wygrać książkę. Badanie dotyczy oceny interakcji kobiet i mężczyzn. Twoim zadaniem będzie oszacować powszechność i ocenić niektóre czynności wykonywane przez kobiety i mężczyzn. Badanie jest całkowicie anonimowe, a wyniki analizowane będą wyłącznie zbiorczo.

Wśród osób, które wezmą udział w badaniu i podadzą nam swój adres e-mail, rozlosujemy jeden egzemplarz rewelacyjnej książki „Niebezpieczne idee we współczesnej nauce” Johna Brockmana, ufundowanej przez Wydawnictwo Smak Słowa.

Weź udział w badaniu i wygraj książkę!

Wszystkich czytelników, którzy mają 2 minuty wolnego czasu, zapraszamy do udziału w badaniu psychologicznym. Badanie dotyczy oceny plotkowania. Okazuje się, że w zależności od tego jak często sami plotkujemy na czyjś temat wówczas inaczej oceniamy plotkowanie w wykonaniu innych. To badanie dotyczy właśnie tego problemu - Twoim zadaniem będzie przeczytać zapis interakcji dwóch kobiet a następnie ocenić ich zachowanie i wymieniane opinie.

Badanie jest w pełni anonimowe, wyniki analizowane będą wyłącznie zbiorczo. Wśród osób, które wezmą udział w badaniu i przyślą nam swój mail na adres redakcji (mparzuchowski@gmail.com) rozlosujemy jeden egzemplarz książki ufundowanej przez Wydawnictwo PWN*.

Gdy słowa nie nasuwają się same

Kiedy zaczynałeś uczyć się języka obcego, każdego nowego wyrazu musiałeś dość długo szukać w pamięci. Składanie pojedynczych wyrazów w zdania wymaga sporo umysłowego wysiłku i nie należy do najprzyjemniejszych. Jednym z objawów pacjentów po przebytym udarze mózgu jest afazja (pełna utrata) lub dysfazja (częściowe uszkodzenie) czyli zaburzenia umiejętności językowych, przejawiające się trudnościami w porozumiewaniu się werbalnym.

Wyobraź sobie, że od teraz nie pamiętasz jak się nazywasz lub jak nazywa się przedmiot, którego używasz do czytania tego tekstu. Dobrze wiesz co to jest, ale nie możesz tego nazwać. Rozumiesz co mówią do ciebie inni, ale nie możesz płynnie mówić. Takie są właśnie zewnętrzne objawy uszkodzenia organicznego mózgu skutkującego afazją Broki. Nazwy przedmiotów w języku ojczystym dotąd przychodziły Ci na myśl bez żadnego wysiłku, ale teraz wymagają skupienia i powolnego namysłu. Ponad 1/3 pacjentów po przebytym udarze mózgu przejawia następnie symptomy afazji. Walkę z tym schorzeniem dokumentuje kanał youtube 22-letniej Sarah Scott z Hertfordshire, która cztery lata wcześniej doznała udaru podczas lekcji angielskiego.

Nie zapominaj telefonu!

Gdy bliscy nas zawodzą, nasze przywiązanie przenosimy na przedmioty – przekonują psycholodzy na łamach prestiżowego przeglądu „Journal of Experimental Social Psychology”.

Czy potrzeba interakcji społecznych, jaką odziedziczyliśmy po naszych przodkach, może być zastąpiona korzystaniem z przedmiotów martwych? Czy używanie ulubionego przedmiotu może rekompensować odrzucenie społeczne? Aby sprawdzić odpowiedzi na te pytania, doktor Mark Landau z Uniwersytetu w Kansas wraz ze współpracownikami, przeprowadzili trzy eksperymenty. W jednym z nich podzielili badanych na cztery grupy – wszyscy przypominali sobie jedną z czterech możliwych wylosowanych wersji scenariusza. Ich zadaniem było opisać sytuację, w której nie mogli (lub mogli) polegać na swoich przyjaciołach (lub dalszych znajomych). Następnie wszyscy uczestnicy wypełniali kwestionariusz, w którym deklarowali m.in. nasilenie zachowań świadczących o uzależnieniu od przedmiotów (np. telefonu lub laptopa), potrzebie zajmowania się nimi oraz przywiązaniu do nich. Jak się okazało, najwyższe wyniki w skali przywiązania do przedmiotów martwych deklarowały osoby, które chwilę wcześniej przypominały sobie sytuacje nieprzyjemnego rozczarowania zachowaniem przyjaciół. W trzecim badaniu wszyscy uczestnicy rozstawali się z telefonami na czas badania, zaś ci z pośród badanych, którym następnie prymowano poczucie niepewności w ich związkach z innymi ludźmi wykazywali następnie większy lęk separacyjny i wyższą motywację do odzyskania przedmiotu. To kolejny argument, dla którego warto pamiętać o telefonie przy wychodzeniu z domu – to jedna z tych rzeczy, na której szczególnie polegamy, gdy bliscy zawiodą nasze zaufanie.

Wsłuchani w ciało

Wyobraźmy sobie, że na leśnej drodze spotykamy niedźwiedzia. Co robimy, co czujemy i o czym wówczas myślimy? Takie pytania mają sens tylko w eksperymencie myślowym. Nie przydadzą się, gdy rzeczywiście staniemy oko w oko z drapieżnikiem. Nie musimy wówczas dogłębnie analizować swoich myśli, aby wiedzieć, co zrobić. Nie potrzebujemy wyciągać świadomych wniosków, ważyć argumentów za i przeciwko wzięciu nóg za pas. Zanim zrozumiemy, co się dzieje, wzrost ciśnienia krwi spowoduje, że nogi same ułożą nam się do ucieczki. Dzięki temu nasz gatunek przetrwał. Wszyscy ludzie, którzy w sytuacji zagrożenia życia mieli zapędy do powolnego, rozważnego analizowania wszystkich zebranych informacji, nie mieli szans, by przekazać dalej swoje geny. Jesteśmy potomkami tych sprawnych w analizowaniu sygnałów zbliżającego się zagrożenia, wyposażonych w szybki system wsłuchiwania się w najszybsze reakcje swego ciała. Co ciekawe ten system działa nie tylko w sytuacji walki/ucieczki przed napastnikiem. Z ucieleśnionego myślenia korzystamy codziennie.

Wstydliwa zachłanność

Osoby biedne częściej się wstydzą. Co ciekawe, równie prawdopodobna jest też zależność odwrotna - wstyd powiązany jest z chęcią posiadania pieniędzy.

Naukowcy losowo podzielili studentów na trzy równe grupy. Osoby z pierwszej przypominały sobie sytuacje z własnej przeszłości, którym towarzyszyło uczucie wstydu. Studenci wylosowani do grupy drugiej musieli z kolei szczegółowo opisać inne uczucia negatywne - przypominali sobie wydarzenie ze swojej przeszłości, które budziło w nich lęk. Zadaniem członków ostatniej grupy było zaś przypominanie sobie swojego codziennego rozkładu dnia - to standardowa procedura kontrolna w badaniach nad emocjami, gdyż tego rodzaju treści nie wywołują zauważalnych zmian w uczuciach osób badanych.

Seligman o psychologii pozytywnej

Ja, czyli mistrz

Wyobraź sobie, że znajomy zrobił ci serię zdjęć. Na niektórych wypadasz słabo, większość stanowią kadry przeciętnie atrakcyjne, ale na kilku wyglądasz naprawdę świetnie. Które z ujęć uznasz za najbardziej reprezentatywne dla tego, jak wyglądasz na co dzień? Badania opublikowane w „Journal of Experimental Social Psychology” dowodzą, że większość ludzi wybiera swoją najlepszą fotografię

Ten efekt nie dotyczy tylko zdjęć - myśląc o tym, jacy jesteśmy na co dzień, jako najbardziej typowe przywołujemy swoje największe osiągnięcia. Co ciekawe, jako zachowania charakterystyczne dla innych ludzi wybieramy te przeciętne. Amerykańska badaczka Elanor Williams z University of Florida udowodniła, że siebie i innych oceniamy w diametralnie różny sposób, nawet jeśli oceny dotyczą tej samej dziedziny.

Jak dochować noworocznych postanowień?

„Chcę zrzucić zbędne kilogramy”, „Będę więcej ćwiczyć”, „Rzucę palenie” to jedne z częstszych postanowień noworocznych jakie solennie obiecujemy realizować w Nowym Roku. Gdzie jednak tkwi przyczyna, że większości z nas zapału do ich realizacji wystarczy jedynie na kilka tygodni stycznia. Badania psychologów pomogą nam zrozumieć dlaczego każdego roku składamy dokładnie te same obietnice a być może pozwolą również skuteczniej realizować tegoroczne zobowiązania.

Dotrzymanie każdego postanowienia wymaga samokontroli. To zdanie ociera się o banał, ale samokontrola to termin, który przez badaczy rozumiany jest nieco inaczej niż przez laików. Samokontrolę przywołujemy najczęściej w kontekście umiejętności powstrzymywania się od wyrażania negatywnych emocji. Na przykład, rozwijając samokontrolę u dziecka staramy się tak je wychowywać, aby nie tarzało się ze złości na odmowę kupna zabawki. Psychologowie definiują jednak samokontrolę o wiele ogólniej, zdaniem naukowców, samokontrolą jest każdy proces myślowy, który prowadzi do utrzymania bieżącej hierarchii realizowanych celów. Co oznacza, że staramy się powstrzymywać realizację niższych motywów jeśli kłócą się one z motywami wyższego rzędu. Co to za hierarchia celów? Nic specjalnego, każdy z nas tworzy ją na bieżąco przechowując i układając w pamięci aktualnie wzbudzone cele np. „zdrowe odżywianie” jest najczęściej wyżej od „zjedzenia wszystkich deserów z menu”. Powstrzymywanie się od zjedzenia smacznego (acz kalorycznego) batonika może być przejawem utrzymania realizacji celu zdrowego odżywiania jako takiego, który znajduje się wyżej w hierarchii o ile aktualnie jest on dla nas ważniejszy.

Każde dziecko jest naukowcem!

Każdy kto obserwował zachowanie dwulatka, wie, że taki malec więcej wie i rozumie niż potrafi wyrazić. Nie doceniamy jednak w pełni jak bardzo racjonalne potrafią być 18-miesięczne dzieci. W jaki sposób maluchy tworzą wiedzę na temat tego co myślą i czują inne osoby?

Jak się okazuje, dzieci postawione w sprzyjających okolicznościach, zachowują się jak naukowcy - sceptycznie analizują kolejne kroki dowodzenia, stawiają i testują hipotezy na temat zasad działania otaczającego je Świata. Barwny opis przeprowadzanych przez profesor Alison Gopnik eksperymentów, zawiera poniższe nagranie.