Ekscentryzm popłaca

Dlaczego utwory Lady Gagi są tak popularne? Czy ocena jakości utworu muzycznego czy plastycznego nie powinna przebiegać tak samo niezależnie od tego jak oceniamy jego autora? Jak się okazuje ocena dzieła sztuki prowadzi do innych wniosków w zależności od tego ile wiemy o artyście, który je stworzył. Wijnand Van Tilburg z Uniwersytetu w Southampton oraz Eric Igou z Uniwersytetu w Limerick postanowili sprawdzić, jak informacje o ekscentryzmie autora wpłyną na ocenę jego prac. W jednym z eksperymentów poproszono osoby badane o ocenę obrazu „Słoneczniki” namalowanego przez  Vincenta van Gogha, informując tylko połowę z badanych o tym, że autor samodzielnie odciął sobie cześć ucha. Okazało się, że tego rodzaju wzmianka o ekscentrycznym zachowaniu malarza prowadziła do bardziej pozytywnej oceny jego dzieła. W drugim eksperymencie prace nieistniejącego autora oceniono wyżej, gdy uczestnicy dowiedzieli się, że uchodził za ekscentryka.

Karmienie piersią a struktura mózgu

Mózg jest centrum dowodzenia naszego ciała – odbiera, przetwarza i generuje reakcje na bodźce, w nim zachodzą procesy uczenia się oraz rodzą się myśli i marzenia. Jest nie tylko najważniejszym narządem w organizmie, ale również ma najszybsze tempo wzrostu – w drugim roku życia osiąga już 83% objętości mózgu dorosłego człowieka! Właściwy rozwój mózgu i jego funkcji w dużym stopniu zależy od optymalnej podaży składników odżywczych i stymulacji środowiskowej w pierwszych miesiącach i lata życia dziecka.

Facebookowi egoiści

Komunikacja jeden-do-wielu, charakterystyczna dla portali społecznościowych, prowadzi do nasilenia egocentryzmu, a ten z kolei do zwiększenia chciwości oraz zmniejszenia chęci pomocy obcej osobie – przekonują naukowcy na łamach czasopisma „Cyberpsychology, Behavior and Social Networking”.

Grupa badaczy z Uniwersytetu Sun Yat-Sen w Tajwanie przeprowadziła dwa eksperymenty sprawdzające, jak komunikowanie się za pomocą Facebooka wpływa na zachowania prospołeczne. Uczestników obu badań poproszono albo o opublikowanie wiadomości na własnej ścianie albo o wypełnienie formularza testowego. Chwilę później każdy otrzymał możliwość podzielnia 20 zł między siebie oraz anonimowego gracza (pierwszy eksperyment) lub został poproszony o pomoc w zakodowaniu wyników z innego badania (drugi eksperyment).

Mamo, a skąd się biorą dzieci?

Skoro to nie bocian przynosi dzieci, to skąd się one biorą? Odpowiedzi na to pytanie starało się udzielić dwóch amerykańskich badaczy. Rozwiązanie zagadki znaleźli w prowadzonych przez siebie badaniach, sprawdzających związek między poczuciem szczęścia i liczbą posiadanego potomstwa.

Czy czynniki związane z poczuciem dobrobytu i spełnienia faktycznie mogą być bodźcem dla par myślących o dziecku? Sprawą zajęli się badacze Jinhyung Kim i Joshua A. Hicks z Texas A&M University. Postanowili sprawdzić, czy pary mieszkające w USA, deklarujące zadowolenie z życia, chętniej zostają rodzicami. Powołując się na wcześniejsze badania na parach pochodzących z Australii, Wielkiej Brytanii i Niemiec, postawili sobie dwa cele badawcze. Pierwszy z nich polegał na zweryfikowaniu tezy, że pary, które są zadowolone z życia, z większym prawdopodobieństwem zostaną rodzicami w przyszłości. Drugi miał na celu zanalizowanie wpływu różnorodnych czynników, składających się na dobre samopoczucie (takich jak: pozytywne emocje, cel w życiu) na posiadanie potomstwa.

Weź udział w badaniu i zrób prezent nauce :-)

Zapraszamy do udziału w badaniu, którego celem jest sprawdzenie w jakim stopniu ludzie są zdolni do trafnego przypisywania innym cech charakteru, wyłącznie na podstawie fotografii ich twarzy.

Udział w badaniu zajmuje około 5-7 minut.  Badanie jest anonimowe, a wyniki analizowane będą wyłącznie zbiorczo.

UPDATE: Zakończyliśmy zbieranie danych. 

Wszystkim uczestnikom serdecznie dziękujemy za poświęcony czas i zaangażowanie. Maszyna losującą (https://www.random.org/) wylosowała trzy osoby: olga.kay2, klaudiaszewczuk oraz avsd do których powędrują nagrody.

Ręczny blef

Wyniki tych eksperymentów mogą zaskoczyć niejednego gracza pokerowego. Według badań opublikowanych na łamach prestiżowego czasopisma „Psychological Science” prawdę o kartach trzymanych w dłoni można wyczytać z ruchu ramion!

Zespół psychologów pod przewodnictwem Michaela Slepiana z Tufts Univeristy postanowił sprawdzić, czy sposób, w jaki gracze przesuwają żetony w czasie obstawiania zakładów, może zdradzać, jak mocne karty mają. W jednym z trzech eksperymentów psychologowie poprosili 78 studentów o obejrzenie krótkich filmów, na których profesjonalni gracze pokerowi obstawiali zakłady. W zależności od prezentowanego klipu uczestnicy widzieli twarz, ramiona albo górną cześć ciała graczy. Zadaniem obserwatorów było oszacowanie, jak mocne karty mają zawodnicy. Wyniki porównujące rzeczywistą siłę kart z przewidywaniami wykazały, że najskuteczniejsi byli uczestnicy obserwujący ramiona graczy.

Krótkotrwała zmiana diety przynosi odwrotne od zamierzonych rezultaty

Wybierasz niskoprzetworzoną żywność, ale przecież nic się nie stanie jeśli od czasu do czasu pozwolisz sobie na odstępstwa. Zdarza Ci się w nich zapętlić, a powrót staje się coraz trudniejszy – i tak za każdym razem? Ciasto zjedzone u babci, kebab po imprezie czy małe piwko obowiązkowe przy grillu. Zastanawiałeś się kiedyś, czy chwilowe odstępstwa od rodzaju spożywanych produktów mogą mieć bezpośredni wpływ na odczuwaną przez ciebie chęć do działania?

Rozdajemy bilety! We wtorek idź do kina Praha!

Badania.net, Kino Praha i Uniwersytet SWPS zapraszają na kolejne spotkanie z filmem psychologicznym w ramach cyklu „Filmowe (ob)sesje”. We wtorek, 23. czerwca o godz. 20.00 pokażemy film „Kieł” w reżyserii Giorgosa Lanthimosa. Po projekcji filmu zapraszamy na dyskusje z ekspertami z Uniwersytetu SWPS. Czytelnicy badania.net mogą zdobyć dwie podwójne wejściówki na to wydarzenie

„Filmowe (ob)sesje” to cykl spotkań, podczas których w wybrany wtorek każdego miesiąca prezentujemy filmy o tematyce psychologicznej. Celem projektu jest przybliżenie widzom problemów i zaburzeń natury psychologicznej oraz obalenie mitów i stereotypów z nimi związanych. Podczas dyskusji z ekspertami z Uniwersytetu SWPS staramy się przeanalizować postępowania osób zmagających się z zaburzeniami psychicznymi, uzależnieniami oraz trudnymi relacjami w rodzinie. Podczas naszych sesji, filmowa fikcja będzie platformą do rozmowy na wiele społecznie ważnych tematów, na które nie zawsze jest czas w codziennych rozmowach wśród przyjaciół i o których nie myślimy, dopóki bezpośrednio nie dotyczą nas lub naszych bliskich.

Uwierz w naukę!

W obliczu zagrożenia religia może odgrywać ważną rolę. Wyznawane przez nas wartości duchowe pozwalają nam poczuć się bezpieczniej, zrozumieć świat i zbudować bliskie więzi z innymi. Czy wiara w naukę może czynić podobne cuda? Zgodnie z wynikami badań psychologów z Oxfordu i Yale stres sprawia, że bardziej wierzymy w dorobek nauki!

Przypomnij sobie ostatni raz, kiedy ważne wydarzenie miało zadecydować o Twoich losach. Może to był trudny egzamin, a może spotkanie biznesowe z nowym klientem? Jakie uczucia towarzyszyły ci w takiej sytuacji i co dodawało ci otuchy? Jeśli jesteś osobą religijną, to pewnie wiara pomogła ci przezwyciężyć lęk w tych decydujących momentach. Jednak jeśli zaprzeczasz istnieniu nadprzyrodzonych mocy, to w co wierzysz w stresujących chwilach?

Smakowite towarzystwo

Posiłek w towarzystwie czy w samotności? Okazuje się, że już sama obecność drugiej osoby, która robi to samo co my, zwiększa przyjemność i intensyfikuje doznania smakowe!

Erica Boothby z Yale University (wraz z zespołem) poprosiła kobiety o przetestowanie smaku czekoladek. Pierwszą jadły w towarzystwie pomocnika badacza. Przy kolejnym kawałku towarzysz nie jadł, lecz zajmował się oglądaniem książki. Na końcu procedury badacze pytali uczestniczki, jak bardzo smakowały im czekoladki oraz jak oceniają intensywność ich smaku (np. zawartość kakao). Okazało się, że czekoladka jedzona w towarzystwie była smaczniejsza! „Robienie czegoś wspólnie z drugą osobą sprawia, że silniej skupiamy sie na doświadczanej rzeczywistości” – konkludują badacze na łamach „Psychological Science”. A jakie są Wasze doświadczenia?