Bezpieczne przywiązanie chroni przed zagrożeniem

Opieka i troska sprawiają, że reakcja mózgu na negatywne doświadczenia jest słabsza – sugerują autorzy na łamach „Social, Cognitive and Affective Neuroscience”.

Luke Norman z londyńskiego King’s College oraz jego współpracownicy zmierzyli u 42 zdrowych ochotników rodzaj przywiązania do innych (dzięki temu można było podzielić uczestników na takich, którzy przywiązani są bezpiecznie lub lękliwie - więcej na ten temat pisaliśmy w tekście Kreatywne przywiązanie). Następnie połowie uczestników badania wyświetlano zdjęcia przedstawiające sceny, w których ludzie doświadczali troski i opieki innych osób, zaś druga połowa widziała zdjęcia wyrażające neutralne sceny. Potem prezentowano wszystkim twarze, które przez swój negatywny wydźwięk (np. wyrażające złość) wzbudzają w nas duże emocje, a co za tym idzie, emocjonalną odpowiedź mózgu – aktywację jądra migdałowatego. Aby ją monitorować wszyscy badani w trakcie oglądania zdjęć przebywali w funkcjonalnym rezonansie magnetycznym (fMRI). Wzorzec wyników jaki uzyskali neurolodzy jest następujący: w grupie, która przed przystąpieniem do emocjonalnego zadania oglądała sceny troski, odpowiedź emocjonalna mózgu była najsłabsza! pokazywanie scen miłości i opieki wywoływało najsilniejszą reakcje u osób charakteryzujących się lękliwym przywiązaniem. Wyniki sugerują, że nasza stała dyspozycja (rodzaj przywiązania) do reagowania lękiem na innych ludzi, może modyfikować natężenie reakcji mózgowej na postrzegane zagrożenia.

Zacznij chodzić jak szczęśliwy człowiek

Czy sposób poruszania się może sprawić, że będziemy zapamiętywali więcej dobrych albo złych doświadczeń? Odpowiedź znajdziemy w artykule opisanym na łamach „Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry”.

Z pewnością wszyscy niejednokrotnie doświadczyliśmy, że w dobrym nastroju mieliśmy ochotę iść z wysoko uniesioną głową, a w złym – niepewnym krokiem. Naukowcy z niemieckiego Uniwersytetu w Witten/Herdecke chcieli się dowiedzieć, czy imitowanie określonego stylu chodzenia może wpłynąć na nasze nastawienie i w konsekwencji pamięć określonych doświadczeń. Część badanych chodziła po bieżni w pozycji wyprostowanej, pewnej, a inni – w przygarbionej. Badacze szacowali, jak bardzo szczęśliwy i smutny był chód badanych. Następnie wszystkich proszono o zapamiętanie jak najwięcej spośród 40 pozytywnych i negatywnych słów. Okazało się, że szczęśliwi spacerowicze zapamiętali dwa razy mniej słów negatywnych niż smutni. Jednak ci najbardziej szczęśliwi przypomnieli sobie aż trzy razy więcej pozytywnych słów niż najsmutniejsi! „Nasze wyniki mogą pomóc radzić sobie z depresją” – tłumaczy dr Johannes Michalak, pomysłodawca badań.

Sam na sam ze swoimi myślami? Nigdy!

Większość ludzi nie czuje się komfortowo w swojej własnej głowie – wynika z badań opublikowanych w prestiżowym czasopiśmie Science. Do czego może się posunąć człowiek, aby nie myśleć? Uczestnicy badań przeprowadzonych przez Timothy’ego Wilsona z University of Virginia i jego współpracowników z Harvard University zdecydowanie bardziej woleli robić cokolwiek, choćby słuchać muzyki czy bawić się smatfonem, byle tylko nie pozostawać w bezczynności, oddając się po prostu myśleniu czy marzeniom. Co ciekawe niektórzy woleli otrzymać łagodne porażenie prądem niż być sam na sam ze swoimi myślami!

Zasiądź z psychologiem przy kawie

Jak naprawdę wygląda praca psychologa? Czy informacje o odkryciach „amerykańskich naukowców” w telewizjach śniadaniowych są prawdziwe? Co jest prawdą, a co mitem? Na te i więcej pytań znajdziesz odpowiedź podczas Dnia Psychologii 11 kwietnia we wrocławskiej Mleczarni!

Na te i inne pytania dotyczące zakamarków ludzkiego umysłu będą starali się odpowiedzieć organizatorzy „Dnia Psychologii” już w sobotę, 11 kwietnia w Mleczarni przy ul. Włodkowica 5 we Wrocławiu. Seria mini-wykładów o lekkiej formie i ciekawej treści w atmosferze spotkania przy kawie ma za zadanie zachęcić mieszkańców Wrocławia do zgłębiania tajemnic świata psychologii.

Zazdrosny jak pies

Miłośnicy czworonogów często przypisują im skomplikowane emocje i odczucia, takie jak poczucie winy (“mój pies od razu wie, że coś przeskrobał!”), zazdrość czy złośliwość intencji. Zapominają przy tym często, że emocjonalny świat czworonogów jest nieco mniej skomplikowany niż ludzki i że interpretowanie zwierzęcych zachowań w ludzkich kategoriach niesie więcej szkody niż pożytku - a już z pewnością nie ułatwia wzajemnego zrozumienia.

Jednak jak bardzo ubogi jest wachlarz emocji naszych czworonożnych przyjaciół? Jeżeli chodzi o psy, do tej pory przedstawiono naukowe dowody na to, że przeżywają raczej emocje proste (lęk, radość czy smutek) natomiast te bardziej złożone czy skomplikowane (jak chociażby wstyd) pozostają poza ich zdolnością odczuwania. Gdzie w tym wszystkim miejsce na zazdrość? Dotychczasowe teorie głosiły, że zazdrość to uczucie skomplikowane, wymagające złożonych umiejętności poznawczych, a więc niedostępne zwierzętom. Jednak ilość anegdotycznych dowodów na istnienie wyjątkowo zazdrosnych psów zainspirowała badaczki - Christine Harris oraz Caroline Prouvost – do przeprowadzenia eksperymentu, którego celem było wychwycenie oznak zazdrości właśnie u psów.

Jedzenie jak narkotyk: 5 najbardziej uzależniających przekąsek

Czy jedzenie może uzależniać tak samo jak substancje psychoaktywne? Choć w tym temacie brakuje jeszcze wiarygodnych badań nad ludźmi, jednak badania nad zwierzętami konsekwentnie dowodzą, że jest to możliwe.

Szczury karmione produktami wysoko przetworzonymi bogatymi w cukry i tłuszcze (jak np. sernik czy popularne w Stanach ciastka Oreo) wykazywały nie tylko np. kompulsywne objadanie się czy zwiększoną tolerancję na substancje, ale nawet zmiany w regulacji dopaminy w strukturach mózgowych charakterystyczne dla uzależnień. Po wycofaniu danego pokarmu z diety, szczury wykazywały objawy głodu narkotycznego, jak zachowania lękowe czy agresywne. Zmiany te nie wystąpiły u zwierząt karmionych od początku szczurzą karmą, co sugeruje że problemowe zachowania wiążą się jedynie z jakąś grupą produktów; u szczurów były to produkty wysoko przetworzone, bogate w cukry proste i tłuszcz – połączenie, które praktycznie nie zdarza się w naturze. Produkty nieprzetworzone są z reguły albo bogate w tłuszcz (jak np. orzechy) albo cukier (jak np. owoce).

Zapiszę i zapomnę

W długoletnich związkach przechowywana wiedza potrafi być dzielona między małżonków. Jeśli mąż wie, że żona zapamięta terminy zapłaty za gaz czy prąd, to nie będzie sobie tym zaprzątać głowy, a w zamian jako jedyny będzie wiedział, jaką moc mają żarówki w kuchni. Para wychodzi więc z założenia, że skoro druga osoba na pewno coś wie, to ona nie musi poświęcać energii na przechowywanie tej samej wiedzy. Jest to skuteczna strategia nieobciążania naszej pamięci nadmierną ilością informacji, prowadząca do całkiem efektywnego funkcjonowania. Co ciekawe, ta strategia nie ogranicza się jedynie do budowania wieloletnich relacji - w podobny sposób funkcjonujemy przed ekranem komputera!

Dlaczego mężczyźni myślą o seksie, gdy kobiety o przyjaźni?

Mężczyzna interpretuje kontakt wzrokowy i uśmiech kobiety jako chęć pójścia z nim do łóżka, ona z kolei jego zaloty traktuje jako gest życzliwości. To scenariusz rozgrywający się od lat – przedstawiciele obu płci na całym świecie mylą wzajemne sygnały przyjaźni z zainteresowaniem na tle seksualnym.

Mons Bendixen z Norweskiego Uniwersytetu Nauki i Technologii (NTNU) wraz z zespołem badaczy z w Trondheim zbadali 308 studentów o orientacji heteroseksualnej (181 kobiet i 127 mężczyzn), w wieku od 18 do 30 lat. Prosili uczestników o udzielenie odpowiedzi na pytania dotyczące własnych doświadczeń z błędnym postrzeganiem seksualnym, np.:

Tajemnicza planum temporale

Planum temporale to struktura mózgowa, która od dawna fascynuje neurobiologów. Czym tym razem nas zaskakuje? Neurobiolodzy na łamach Annals Of the New York Academy Of Sciences opisują swoje zdumiewające odkrycia!

Planum temporale to trójkątny obszar w dolnej części płata skroniowego. Interesującym faktem jest asymetria tego regionu, która występuje praktycznie u każdego. Zwykle planum temporale jest nieco większe w lewej półkuli. Jak wynika z dotychczasowych doniesień naukowych, ta część mózgu wykazuje szczególną asymetrię u muzyków.

Jaki ciężar ma informacja?

Czy informacja o znaczeniu przedmiotu może wpłynąć na oszacowanie jego ciężaru? Okazuje się, że tak. Pytania o ciężar wirtualnych danych zadali naukowcy z międzynarodowego zespołu, a wśród nich polscy psychologowie z SWPS Sopot. Dowiedli, że wagę przedmiotu oceniamy po jego statusie.

Zastanówmy się przez chwilę, w jaki sposób oszacowujemy wagę przedmiotów wokół nas? Czy potrafimy obiektywnie ocenić fizyczny ciężar w gramach czy też na tego rodzaju kalkulacje wpływ mają również bieżące cele i motywy psychologiczne? Psychologowie dowodzą, że bardziej prawdopodobne jest drugie rozwiązanie i dokumentują te zniekształcenia.