Baby bufor

Człowiek jest jedynym znanym nam zwierzęciem, które jest świadome własnej śmiertelności. Ten pierwotny lęk towarzyszy nam od dziecka i mimo tego, że próbujemy go bagatelizować, jego oddziaływanie jest tak silne jak subtelne. Dobrze opisuje go Teoria Opanowywania Trwogi, według której do walki z owym lękiem wysyłamy własną samoocenę. Chińscy psychologowie udowadniają, że w walce mogą nas wspomóc także własne dzieci.

Śmierć, jako ostateczna siła sprawcza wydaje się nieunikniona, straszna, obezwładniająca. Refleksje tego typu budzą bardzo silny lęk, paraliżującą trwogę. By ułatwić sobie funkcjonowanie tłumimy ten lęk do akceptowalnego psychicznie poziomu. Trzeba teraz utrzymać trwogę w ryzach – wytwarzamy więc tzw. światopogląd społeczny, czyli ideologię, zbiór wierzeń, normy, wartości społeczne, zespół standardów, których trzymanie się ma zapewnić symboliczną bądź realną szansę na nieśmiertelność. Takie są przynajmniej założenia Teorii Opanowywania Trwogi. Xinyue Zhou razem z drużyną założyła, że i dzieci, rozbudzając myśli o przekazaniu swoich genów, ciągłości kulturowej czy ogólną symbolikę nowego życia będą dobrym buforem lęku przed śmiercią.

Sprawiedliwość w okresie dojrzewania

Dorośli wiedzą, że świat do sprawiedliwych miejsc nie należy i potrafią znaleźć wiele konkretnych powodów usprawiedliwiających brak równości społecznej. Jednym z nich jest praca oraz wkładany w nią wysiłek. Jednak czy podobnie myślą dzieci? Ingvild Almas oraz jej zespół zbadali w jaki sposób rozwija się akceptacja nierówności w wieku od 10 do 18 lat.

Wcześniejsze badania jasno wykazały, że osoby dorosłe uważają pewne nierówności społeczne za całkowicie sprawiedliwie. Swoje decyzje uzależniają oczywiście od indywidualnego wysiłku oraz efektywności, która decyduje o nierównym podziale dóbr. Co ciekawe w przypadku gdy nierówność wynika ze zwykłego łutu szczęścia – wygrana w totolotka – osoby dorosłe nie są już tak zgodne.

Film Dove chroni nastolatki przed szkodliwymi porównaniami z modelkami

Film Dove Evolution obejrzało dzięki YouTube ponad 11 milionów użytkowników. Był to chyba pierwszy i jedyny moment w nowoczesnej historii, kiedy firma kosmetyczna ukazała prawdziwe oblicze promowanego przez siebie piękna. Niestety oprócz  medialnego szumu, niewiele zmieniło się w przemyśle kosmetycznym, a firma Dove myślała o wycofaniu się z kampanii. Film wraca do łask dzięki Emmie Halliwell i jej kolegom. Badacze postanowili sprawdzić czy wideo obnażające prawdę o reklamowym pięknie, może chronić nastolatki przed groźnymi dla samooceny porównaniami z chudymi modelkami.

Domowa edukacja

Gdy pojawiają się pierwsze problemy szkolne, rodzice często starają się wyręczać pociechę w zadawanych ćwiczeniach - badania pokazują, że taka strategia jest bardzo nieskuteczna.

Wyniki badań opublikowane na łamach Child Development sugerują, że dzieci potrzebują od dorosłych przede wszystkim wzmocnienia dla wytrwałości w samodzielnych wysiłkach. Badacze udowadniają, że dzieci słabiej radzące sobie w szkole, poprawiały swoje oceny, gdy matki reagowały na ich porażki wsparciem emocjonalnym lub pomocą w przemyśleniu problemu. Dzieci, którym matki pomagały w sposób silnie kontrolujący (karząc dziecko za złe oceny lub samodzielnie wypełniając zadania domowe) radziły sobie jeszcze gorzej niż na początku.

Efekt Mozarta nie istnieje

Wieść gminna niesie, że puszczanie muzyki Mozarta nowonarodzonym maluchom zwiększa ich inteligencję – geniusz mistrza spływa przez membrany głośników wprost do ich małych główek i przestawia im neurony. O efekcie Mozarta większość z nas kiedyś słyszała – jest to legenda miejska, która ma już blisko 30 lat, i wygląda na to, że prędko się nie zestarzeje.

A wszystko zaczęło się w 1993 roku od pracy autorstwa Frances Rauscher i współpracowników opublikowanej w Nature (co niewątpliwie pomogło temu memowi prędko rozprzestrzenić się po świecie). W pracy tej badacze opisali, jak puszczanie studentom muzyki Mozarta – a ściślej jego sonaty D-dur na dwa fortepiany – zwiększa ich zdolności kognitywne. No i rozpętało się muzyczne pandemonium.

Niekompetencja seksapilu

Przez ostatnie lata kobiety uzyskując zasłużone miejsce w nowoczesnym społeczeństwie zdobywały również wyżej płatne stanowiska. I chociaż nadal płeć piękna zarabia mniej niż męska, to i tak rozwinął się nowy typ stereotypów – np. kobiety robiącej karierę. Badania grupy amerykańskich psychologów pokazują, że nowe stereotypy przenikają się ze starymi w niekiedy bardzo degradujący dla niewiast sposób. Zwłaszcza, jeśli w grę wchodzi seksapil.

Wcześniejsze studia podzieliły ogólny stereotyp kobiety na trzy podgrupy: zgodny z tradycją (np. „kura domowa”), niezgodny z tradycją (np. kobieta robiąca karierę) oraz związany z seksem. Ponieważ grupy te są bardzo różnie charakteryzowane, kobieta chcąca zaistnieć w obu kategoriach, może być oceniana niesprawiedliwie. Ale jak bardzo może jeden stereotyp wpłynąć na drugi? Peter Glick wraz z drużyną postanowili to sprawdzić. Skonstruowali eksperyment mający zbadać jak seksualność będzie oddziaływać na ocenę dziewczyny pełniącej wysokie stanowisko. Zadanie o tyle ciekawe, że wysoka pozycja w firmie kojarzona jest zwyczajowo z miejscem odpowiednim dla mężczyzny.

Zagrajmy o przyszłość

Badania nad hazardem wyjaśniają, dlaczego podejmujemy się zobowiązań, których później żałujemy.

Michael Sagristano i Yaacov Trope z Uniwersytetu w Nowym Jorku oraz Nira Liberman z Uniwersytetu w Tel Avivie,informowali badanych, że zawody, na które obstawią swoje zakłady, odbędą się za chwilę lub za kilka miesięcy. Do wyboru pozostawiano badanym stawki, jakie zdecydują się obstawić, manipulując jedynie rozmiarem wygranej i wkalkulowanego ryzyka (np. 4 dolary wygranej można było uzyskać już przy 50 procentach szans, podczas gdy 8 dolarów nagrody, można było wygrać dopiero przy szansach równych 1:4). Jak się okazało, gdy badani stawiali swoje zakłady w dalekiej przyszłości ryzykowali znacząco więcej, licząc na wyższe wygrane, niż badani, którzy obstawiali zakłady natychmiastowe. Ryzykanci z grupy zakładów odroczonych, tłumaczyli się chęcią zysku, podczas gdy hazardziści z grupy natychmiastowej, skupiali się raczej na kalkulacji prawdopodobieństwa wygranej.

Smak głodu

Dlaczego ludzie podczas stosowania diety daliby wiele za kostkę czekolady lub kęs ulubionej wędliny? Badacz z Uniwersytetu Malawi zna odpowiedź. Ograniczenie przyjmowania pokarmu wyczula nasz smak na słodkie i słone aromaty.

Profesor Yuriy Zverev sugeruje, że już opuszczenie śniadania, znacząco obniża próg wrażliwości receptorów smakowych na języku. Badacz przekonał 16 studentów, aby po wczesnej kolacji nie zjedli śniadania następnego dnia. Tak wygłodzonym studentom podawał do próbowania roztwory o różnym stężeniu cukru, soli lub chininy. Studenci byli proszeni o określenie smaku roztworów (słodki, słony lub gorzki). Po każdej próbie studenci wypluwali testowane płyny i przepłukiwali usta czystą wodą. Następnie eksperyment powtórzono w godzinę po tym jak studenci zjedli obiad.

Konkurs! Badania.net znów rozdaje książki

Ogłaszamy kolejny konkurs. Tym razem wygranie nagrody nie będzie takie proste, ponieważ w grę wchodzi… matematyka. Tak, tak, wiemy, że nikt nie lubi matematyki, ale dla tej nagrody warto trochę pogłówkować. Do wzięcia jest fantastyczna książka Johna Brockamana ”W co wierzymy, choć nie potrafimy tego dowieść”.

Zadanie konkursowe zainspirowane zostało ustanowieniem nowego rekordu w obliczaniu kolejnych cyfr po przecinku liczby pi. Jak wiecie, rekord ten wynosi obecnie 5 bilionów.

Zadanie brzmi:

Pi razy drzwi

Często nie zdajemy sobie sprawy, że lekcje geometrii to nie jest jedyny moment gdy tajemnicza liczba π przenika do naszego życia. Wpleciona w setki wzorów i równań pojawia się na przykład w samolotach, budownictwie, radio, telewizji, telefonach czy samochodach. Oto 10 rzeczy, które powinieneś wiedzieć o π .

1. Liczba π  określa stosunek długości okręgu koła do długości jego średnicy. Nie ma znaczenia jakiej wielkości jest okrąg, wartość π  będzie zawsze taka sama. Innymi słowy π  oznacza dokładnie ile razy średnica koła zmieściłaby się na jego obwodzie. Większość z nas nie wie, że koło jest figurą geometryczną, która ma nieskończoną ilość rogów (kątów).